Geçtiğimiz haftalarda ayağından ameliyat olan Pudra Tozunun sahibesi, KPSS gazisi Tarih84ü ziyarete gittim İzmir’e. Kara kuzum ben ameliyat olduğumda yanımdaydı onun başına böyle bir şey geldiğinde benim burada kalmam söz konusu olamazdı. İyi olduğunu kendi gözlerimle görmeliydim. Gördüm rahatladım hatta onu evde bırakıp Kimbapsuşi ve Astrea ile bile buluştum.
Ondan önce arkadaşımı hastanede bırakıp, yol yorgunu biri olarak anahtar alıp evlerine gittim. Müthiş gelişmiş yön duygumla, evlerini şıp diye buldum demek isterdim 
Ama kulağımı tersten göstermişim neyse. Ben eve doğru ilerlerken en sevdiğim (!) hayvan olan köpekleri gördüm, görmemle birini bana doğru koşarak gelmesi bir oldu. Kendimi korkudan bilmediğim bir sokağa attım. Dibime kadar geldi. Havladı, havladı sonra gitti. Ama o kadar korktum ki hayvana ne diyeceğimi şaşırdım. Önce sakin ol dedim titrek bir sesle sonra da hoştt-kışşt dedim. Hoşşt tamam da kışşt ne ? Onu bende çözemedim. Tavuk kovalar gibi ha ha ha 
Daha da komik olan o panikle Tarihi hastaneden aradım kuzum uyuyormuş zaten algılamadı ne dediğimi. Ben: Tarih köpek var burada. Tarih: Korma bizim sokağın köpeği o bir şey yapmaz. (O, ne yapabilecekse oradan. Sonradan annesiyle konuşup anlamlandırmaya çalışmışlar bu tavrımı.’Ne yapacaktın hoşt diyip kovacak mıydın’? diye ha ha) Aslında arama sebebim evi bulamadım fazla da ilerleyemiyorum üç buçuk vaziyetteyim köpek yüzünden demek içindi
Denilenlere göre İzmir’in en soğuk ve en karmaşık zamanına denk gelmişim. Hava İzmir’de beklediğimden soğuktu ama İstanbulda alışık olmadığımız bir soğuk değil. Sadece bu sene çok ılık geçiyor dengesiz kış. Astrea ve Kimbapla, nerede buluşalım faslına karar verdik. Alsancak dedi kızlar ben daha önce İzmire arabayla eve gidip evden geri dönmüş biri olarak nereden bilebilirim neresi uzak neresi yakın Benim müthiş şansıma İstanbulu aratmayan şahane bir trafik vardı Alsancak yolunda. 5 dk da bir gelir dedikleri otobüsü 45 dakika bekledim. ERKENDEN çıktım. Ama evren bana karşı, yapabilecek bir şeyim yok Dedim ki adım çıktı şu kızları bari İzmirde bekletmeyeyim ama nafile Son anda taksiye bindim artık hem üşümüş hem de muhtemelen kızları ağaç etmiş biri olarak. Ne oldu dersiniz ? Taksiye bindim, kafamı bir çevirdim otobüs! İnemedim de taksiden. Güzel bir taksi parası bayıldım
Buluştuk kızlarla önce nereye oturalım karar veremediler. Aslına en kolayı ilk mekanı seçmemizdi. Çünkü ben Harici Hard Diskimi, Astrea’da Lap topunu getirmişti. Dosya alışverişi yapacaktık, buluşma maksadımız sadece buydu dermişim 
Kızlar pek şekerler, iyiler hoşlarda pek bir ‘kibarlar’ oraya gidelim mi? Sen bilirsin? Burası olsun mu ? Sen bilirsin.. Ayy daral geldi En son oturacağımız mekânı ben seçtim artık buraya girelim diye. Hediyeleştik karşılıklı sağolsun Astrea bana ayna ve bozuk para cüzdanı almış çok şeker. Kimbaptan da bir iki film dizi aldım. Kısa günün kârı. Ben İzmirlilerin bulamıyoruz diye veryansın ettikleri Ramen-çubuk götürdüm. Hem Tarih84′e hem kızlara. Restoranda yediklerimizden bu aslında. Sadece içine bir takım şeyler ekliyorlar. Seoul Restoranda bunlardan servis ediliyordu ama şimdi değişmiş.
Dönüşte yine otobüs beklme çilesi başladı. Astrea sağolsun yine 1 saate yakın bekledi benimle. En son taksi tuttum yine de kızı azad ettim. Velhasılı kelam gittim, gördüm geldim Yakında Türkiye turuna çıkacağım elimde ramenler ha ha ha Nefiyi de aldımmı yanıma değmeyin keyfime
NOT: En baştaki görsel bana ait değil Google da buldum. Bu arada çok zor oldu düzgün bir İzmir fotoğrafı bulmak. Ben resim çekemedim acemiliğime geldi.
Keyifli bir yazı olmuş… Ben senin kuçulardan bu kadar korktuğunu ya unutmuşum ya da bilmiyormuşum… Çok geçmiş olsun diyim…
…
İzmir’i severim… Sanki biraz da özlem giderdim yazını okurken…
…
Ve tabii ki, Tarih84′e de çok geçmiş olsun…
ben de çok merak etmiştim, hastaneden yarı aygın yarı baygın ne yapabilirdim sana diye:)) olsun evi buldun, kızlarla görüştün, hasretleştik gerisi fasa fiso.izmirin en berbat haline gelmek de ayrı şans işi.
aslında o kibarlıktan değil, kararsızlıktandı:) ya biz astrea ile her buluşmamızda böyleyiz. yemek yicez, ben “ne yiyelim” astrea “ne yiyelim” ben “ne istersin” astrea “bilmem sen?” şeklinde gidiyor. daha dün yaşadık aynısını. astrea “size mi geleyim, dışarda mı buluşalım” ben “bilmem sen bilirsin” diye gider bu. yani kabak sana patladı. bir de normalde vızır vızır geçen 63ün bir türlü geçmemesi mevzusu var ki, sorma. olsun sonuçta amaç görüşmekti^^ o da veri aktarımından ve kötü hava koşullarından sekteye uğradı, yazın gel bakayım krallar gibi ağırlarız^^
son resimdeki karanlık yaratık da benim ahahaha
seninle tanışmak güzeldi, tüm blogcuları da bekleriz izmire^^
Ahaha bizim muhteşem kararlılığımızdan sende nasibini aldın:)
Otobüste valla senin şansızlığına dostum, normalde o otobüs taş çatlasın 15 dk. bir geçer.
Tüm zorluklara rağmen, buluştuk tanıştık, kaynaştık, tekrar bekleriz;)
Çingum kimbapında dediği gibi bütün blogcuları bekleriz, ayıptır sölemesi çok iyi ağırlarız:P
Ramenler içinde çok teşekkürler bu arada, geçenlerde yedim çok güzeldi;)
Toruko: Valla çok korkarım aslında eskiden daha çok korkardım şimdi biraz azaldı. Söylememiş olabilirim artık biliyorsun
Tarih84: Benim şansım tatlım o. Aynen dediğin gibi. KPSS telaşın bitsin görüşürüz yine inşallah.
Kimbapsushi: Bak Kimbap diye kesmiyorum
Capon yanınıda görüyorum 
Hava güzeldi ya ben çok severim öyle aydınlık ama soğuk havaları 
Kararsızlığınız insanı öldürür ama 
Bir daha ki sefere benden önce halledin diyeceğim ama artık ben sıramı savdım 
Astrea: Benim şansızlığım meşhurdur canım ya allahtan tedarikliydim
Bir de hiç resim çekememişim. Mikrofon başındaki resimlerimiz de ilginçti aslında. Garsonun bize acıyan gözlerle bakıp. ‘Yeni geliyorsunuz herhalde’ demesi pek manidardı ha ha 
Rameni beğenmene sevindim afiyet olsun. Biz de bekleriz diyeceğim ama bizde konsept belli zaten 
sizin bu buluşmalarınızı okuyup okuyup bilgisayar karşısında iç çekiyoruz biz ankaralılar. blog aleminde hiç mi ankaralı olmaz yaa??
Mavi var Ankaralı. http://maviolmali.wordpress.com/
ehe Ankaralı diye yönlendirdin ama beğenmedi arkadaş sanırım
Ay artık koymuyor valla 
Uzun zaman önce koptuğum bir arkadaşımın dediği gibi. Kendi kaybeder 
Herkesi beklerim diye üçbinbeşyüzüncü kez yazıyorum. Bilmem anlatabiliyor muyum 
Şaka yapıyorum tabi ki Ankara benim ben Angarayım 5 sendir
İzmir gezinizi okudum dinledim de zaten. Gidip kızlarla tanışmana çok sevindim. Kısa da olsa gezmişsindir. Ama daha önemlisi Tarih’i yalnız bırakmamandı. Ben bile gördükten sonra işin ciddiyetini fark etmiştim. Canım atlattı çok şükür. Burdan bir daha sesleniyorum. Tarih hanım. Önce sağlık. Yaparsın kariyeri acelesi yok
İzmir iyidir, İzmirliler güzeldir. Ama sen bir süre olduğun yerde kal. Her an çıkıp gelebilirim
Angaralı
Her zaman bekleriz canım İstanbul tayfası olarak kapımız açık her zaman. Tarihe boşuna seslenme laf dinlemiyor o. Merak etme mesaj alınıyor her seferinde. Ankara, Ankara güzel Ankara seni görmek ister her bahtı kara diyerek 
bağlıyorum 
süper bağladın canım benim ^^’
Sizin Atakulenin gölgesi altında bir fotoğrafınızı çekmeden yakanızdan düşmeyeceğim
yok beğenmemek diil:( blog camiasında ankaralı diyince çölde su bulmuş gibi siteye dönüp geçmişden itibaren tüm yazıları inceledim, okudum ve çok beğendim ama dediğim gibi geçmiş zamanlı yazılar olduğundan yorum yapmadım:) (işte blogları geç keşfetmenin zararı bu)
Hımmmsss ^^